poi's profileZiop*PoizPhotosBlogListsMore Tools Help

Windows Media Player

Photo 1 of 1

Ziop*Poiz

BiCeyeZ|||
www.poiya.multipluy.com
January 23

Last Chrismas

ไม่ได้อับตั้งนานแน่ะ  เน่าจนบูดไปแล้วสินะ space อันนี้  ทำไงได้ -3- มันช่างอับยากอับเย็น อืด บูดได้อีก

แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาอับที่space (ไม่มีที่ไป)

สุดท้าย space ก็กลายเป็น space พึ่งพิงที่สุดท้าย

ยังไงก็ ..........

หวัดดีปีใหม่จ้า  2008 ^o^

...

...

..

T_T  nobody is here ....

ลืมกันไปแล้ว

T^T เข้าใจคะ

เข้ามาอ่านก็ไม่มีไรอับเดทสินะ

 

 

 

แต่จากนี้ไป  ..... จะกลับมาเขียนอีกครั้งละ

แม้มะมีคนอ่าน

ก็จะเขียน

..

..

>_< อารมณ์ติดส์แตกแล้ว !

ปีใหม่ ...  ตามดวงหมอลักษณ์ฟันธงแล้ว ... เค้าบอกว่าปีนี้ เป็นปีที่ดีนี่นา

... แต่อะไรล่ะที่ดีๆจะเข้ามา

ฉันก็เฝ้ารอ .......... แต่รู้สึก  มันไม่ใช่ปีที่ดีสักเท่าไหร่เลย

แต่ช่างเถอะ  จะมัวแต่รอเรื่องดีๆที่ไม่รู้เมื่อไหร่จะมาถึง   มันจะได้อะไร   ฉันวิ่งเข้าหามันเองดีกว่า

 

ผลาญเงิน  มกรานี้ ช่างเป็นเดือนที่ผลาญเงินจริงๆ  ทั้งค่าเที่ยว  ค่าของขวัญ  ค่าช๊อป  ... มากมาย

ยิ่งพวกของใหญ่ๆ  ตอนนี้ เริ่มตัดสินใจซื้อได้เร็วขึ้น(จากที่เร็วอยู่แล้ว)  จนเริ่มได้ของแพงมา - -*

เริ่มต้นด้วย....เมาส์ปากกา.... ดันไปซื้อร้านแพง  แต่ว่าใช้งานได้ดีจริงๆ  >"< เป็นความสุขราคาแพงที่รู้ยังงี้ ฉันยอมจ่ายตั้งนานล่ะละ

เมาส์ปากกา อาจดูเป็นสิ่งเกินความจำเป็น

แต่ตอนนี้ ฉันคิดว่ามันคุ้มมาก

ฉันมีspaceเล็กๆ อีกครั้ง ... บนแผ่นวาดไร้กระดาษ

19-01-50>_< แอบโชว์ผลงาน No.1 ...... ลายเส้นเป็นแบบนี้ เพราะฉันไปลอกแบบมาจากปกการ์ตูน(สายใยรัก Vol11)มาอีกที  ปกติ ฉันจะวาด scale เพี้ยนๆ

.....รัก เหงา เศร้า เจ็บ .. การ์ตูนเรื่องนี้  อารมณ์เดียวกับฉันเลย

ผลงาน No.2 ..... Last X mas แรงบันดาลใจจากเพลง Last x mas ของ Hillary Druff

อ่า .... ปีก่อน ฉันให้ไปแล้ว

ปีนี้  ขอให้ someone special (ใครล่ะ?)

220108LastXmas copy

อีกไม่ถึงเดือนจะจบแล้ว ..(การเรียนน่ะนะ)

4 ปีผ่านไป

ถามว่าไวมั๊ย

ก็ไม่หรอกนะ  แต่เวลา .... การใช้ชีวิต

มันทำให้ฉันไม่ทันใส่ใจกับเวลา

ฉันผ่านอะไรมามากมาย

แต่ก็เดินผ่านหลายสิ่ง

รวมทั้งความฝันของตัวเอง

ฉันจะพักล่ะนะ

 

ฉันเป็นใคร??

นิสิตตกงานที่กำลังจะจบ

ผู้หญิงอายุ 22...สถานะ :คาน ..เหงา  ...ขี้เกียจ ... ท้อแท้

ฉันจะเป็นใคร??

ไม่รู้ ฉันจะไขว่คว้าอะไร  ฉันน่าจะเป็นคนที่มีความสุขนะ ครอบครัวดี .. เงินก็พออยู่พอกินไม่ขัดสน  ... จบจากสถาบันที่ดี  อยู่ในสถานที่ที่แสนสบาย

อืม ... แต่ อีกใจ ฉันก็ไม่พอใจในตัวเอง   มันตีกันยังไงก็ไม่รู้  เหมือนมีสองตัวตนในตัวเอง

ฉันในอนาคต ......ฉันหันหลังให้กับสิ่งที่ฉันชอบมานานแล้ว  .... ฉันจะกลับไปหามัน 

ไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว  ความตกต่ำ ... มันมีขึ้นมีลงแหละ  ฉันจะอยู่กับมันให้ได้  จะไม่กลัวกับอนาคตอีกแล้ว

อ่า ..

..

ฉันจะเป็นใคร

ไม่รู้อะ

^^ฮิๆ ฉันรู้แต่ว่าฉันต๊อง

-:- คนอ่านมาถึงบรรทัดนี้ได้  คุณก็ต๊องอยู่เหมือนกันนะ

 

April 22

ลางดีเริ่มมาเยือน

^_^ เย่ๆ เริ่มดีขึ้นแล้ว
ปัญหาเอกสารจบแล้ว
^_^Finally
แม้เงินจะน้อยก็นะ
อย่างน้อยก็ไม่มีปัญหาอะไรเพิ่มก็ดีแล้ว
 
คิดถึงทุกคนจริงๆนะ T^T
April 14

unlucky

เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนโชคดีตลอดเลย
แต่ ... ตอนนี้ .. ยังไม่พบโชคเลย
 
... un luc ky ..
ตลอด
ทั้งงาน
ทั้งเอกสาร
 
หลายอย่าง
ฉันโดนทดสอบอยู่รึป่าวนะ
 
ฉันไม่รู้จริงๆ เมื่อไหร่จะพบกับสิ่งที่เรียกว่าดี
 
ชีวิตฉันตอนนี้ เรียกว่าดีได้รึป่าวนะ
เงินก็ได้น้อยกว่าคนอื่น  งานที่สองก็ยังไม่ได้  เอกสารก็มีปัญหา
นั่นคือ โชคร้ายรึป่าวนะ
 
พระเจ้าทดสอบฉันอยู่รึป่าว
แล้วมันจะจบเมื่อไหร่นะ
April 09

mistake

คนเราย่อมผิดพลาดกันได้
... แต่รู้สึก  เจอคำนี้บ่อยจัง
วันนี้  T^Tก็ทำหนมปังไหม้ ควันเต็มร้าน  อายมากๆเลย
 T^T เสร่อ เปิ่น ชักช้า สารพัดจะเป็นเลย
..
ไม่ใช่ แค่ผิดพลาดที่ตัวเองนะ
เอกสารก็ผิดพลาด
เฮ้อ T^T อารายกันเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน
 
เหนื่อย ท้อ .. โทรม
แต่ก็อยากสู้ต่อ  หันหลังกลับไม่ได้แล้วนี่นะ
อวยพรให้ด้วยนะ
 
หนาว  หนาว หนาวได้อีก
ที่นี่อากาศหนาวเจ็บหูจริงๆ
T^T พระเจ้า นี่ เมืองชายฝั่งนะเนี่ย
ทำไมมันหนาวงี้  เหมือนจะร้อนแล้ว เมื่ออาทิตย์ก่อน
พออาทิตย์นี้มา กลับหนาว
อากาศทำเอาตั้งตัวไม่ติดเหมือนกัน
 
...
 
 
............. ไปนอนละนะ
T^T บ่นเป็นยายแก่ซักวัน...
April 03

^^O Miss'N

ผ่านมาจะเดือนแล้วอะ
ที่นู่นเป็นไงมั่งนะ...  ที่นี่  เริ่มร้อนแล้วอะ = =" อย่างที่คาดการณ์ไว้ในตอนแรก กลับไป อ้วนดำแง๋ๆ
 
 
ปรากฏการณ์ตอนนี้คือ Aline เริ่มสร้างอาณาจักร ตั้งรกรากกันทีนี้รวม 14ชีวิต 
ปาตี้(อาหาร)กันแทบทุกคืนโดนมิได้นัดหมาย  เสริมสร้างรอบเอวล่วงหน้ากันใหญ่
 
..... มีเรื่องมากมาย อยากเล่าให้ฟัง ...
มีเรื่องให้เมาท์ทุกวันอะ ที่นี่
เอาเรื่องของพังก่อนละกัน
..พังได้พังดี  พังได้อีก  ทุกอย่างที่เอามาราคา 250 บาทเนี่ย ..แทบจะพังหมด
เริ่มตั้งแต่กระเป๋าเจ้ากรรม ได้มาจากBkk = =" พัง !! เกิดอาการซิปแตก ตั้งแต่ที่สนามบิน T^T แล้วฉ้านจะใช้อะไรอีกสามเดือน
เลยจะหันไปใช้กระเป๋าสะพายน้อยๆ (อันนี้ 350) = ="พัง !! ใช้ไปใช้มาสายจะขาดอีก ...
ถัดมาก็คงเป็น กางเกงขายาว = ="พัง !!ซิปแตก  ... ไม่รู้ไปทำกรรมอันใดไว้กับซิป  ไม่เคยอยู่ได้นาน
T^TO และกางเกงก็ค่อยๆ ซิปแตกกันไปเรื่อยๆๆ  หมดโครงการนี้ คงไม่เหลืออะไรให้ใส่ 
.. พอจะใส่แว่นกันแดด  ให้กิ๋บเก๋เล่น.. = ="พัง !! กรอบหลุดไม่เหลือเยื่อใย จากไปในวันเดียว
 
และ นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ต้องช๊อป  จริงๆไม่ได้อยากซื้อเลยนะ
แต่มันพัง พ่อกับแม่ หนูขอโต๊ดดดด.... มันจำเป็น  >.< 

ช่วงนี้ พอมีเวลาว่างๆ ก็ปั่นจักรยานเพิ่มกำลังน่อง   ออกตะเวนหาจ๊อบสอง แต่ยังไม่แน่ใจเลย ...= =ที่ที่อยากได้ก็มีปัญหา social ที่ๆไม่มีปัญหา social ก็ดันไม่รับเราอีก T^T
ตอนแรกขี้เกียจหา จ๊อบสองอะ  แต่พอไปเดินๆช๊อปของตามห้างท้องถิ่นแล้ว >_<"มันช่างยั่วกิเลสให้ควั่กตังมากมาย
ทั้งร้านDollar tree-->ทุกอย่าง1ดอล Dollar General-->อันนี้ก็หนึ่งบ้าง  ไม่หนึ่งบ้าง แต่ไม่เกินสิบดอล  ที่ยั่วสุดๆคือห้าง Hypermarket นามว่า Waltmart เปิด 24 ชั่วโมง
อารมณ์โลตัสบ้านเราแต่ของดูมีคลาสกว่า  ... ไปลองคุ้ยๆเสื้อเด็ก ลดราคาแล้วถูกใจมากมายเลยละ
>O<เลยยิ่งอยากได้จ๊อบสองมากเลยอ่า
 
..............
โหมดอารมณ์เปลี่ยว...
  ท้องฟ้าที่นี่สวยมากเลยละ ไม่มีตึกสูงมาบังให้รกหูรกตา  ไม่มีแสงไฟบังแสงดาว
  พอมองพระจันทร์ทีไรก็นึกถึงเธอทุกที 
  ตอนนี้
   เธอ...ทำอะไรกันอยู่..นะ
   เวลาที่เธอนอน เป็นเวลาที่ฉันตื่น
   เวลาที่เธอตื่น   ก็เป็นเวลาที่ฉันนอน
   จะคิดถึงกันมั่งมั๊ยนะ
  
   บางทีหลับฝัน ก็ฝันไปถึงเรื่องเมืองไทย   ถ้ามีประตูวิเศษคงจะดี 
   ถึงโลกจะดูใกล้กันมากขึ้น  แต่มันก็ยังไกลสำหรับฉันอยู่ดี
  
  อีกสองเดือนสินะ สำหรับทีนี่  ฉันคงคิดถึงมัน.. บรรยากาศที่นี่ ช่างสวยงามจริงๆ
  แต่ .. ความคิดถึง ทำให้อยากกลับไป
  หวังว่า คงยังไม่ลืมกันนะ
++++++
 
มิส พ่อแม่ พี่สาว ละพี่ชายน้า..
มิส othersด้วย